Sa njerëz vrapojnë në këtë botë për të ndërtuar ndonjë shtëpi që ta kenë jetën sa më të rehatshme, edhepse ai e din se një ditë do ta lë atë shtëpi, atë ditë kur do ta godasë vdekja. Mirëpo, parashtrohet pyetja se: A është munduar ta ndërtojë një shtëpi në Xhennet ashtu siç është munduar ta ndërtojë në këtë botë??? Me sa e sa mundime e ka ndërtuar shtëpinë në këtë botë dhe në fund vdes dhe nuk merr me vete asgjë tjetër përveç veprave që i ka bërë.

Njerëzit tashmë janë adaptuar ti vizitojnë mjekët për shërimin e trupit të tyre nga sëmundjet e ndryshme që i godasin ata, dhe tërë kjo, është si rezultat i asaj se ata shohin gjurmët e atyre sëmundjeve. Mirëpo, ajo që është për t’u çuditur është fakti se, shumica e tyre neglizhojnë apo nuk mendojnë rreth një lloji tjetër të sëmundjeve, të cilat janë më të rrezikshme sesa ato të trupit, dhe ato janë sëmundjet e zemrës.

...Kur muslimanët jetojnë në ambiente të perëndimit, kjo qon drejt një asimilimi të jashtëzakonshëm të personalitetit musliman.

Ironia është se, muslimanët e rinjë, me origjinë perëndimore, janë më të guximshëm dhe më të sinqertë në besnikërinë e tyre ndaj rregullave të sheriatit, ata janë krenarë me to dhe nuk kanë turp të tregohen me to para njerëzve!

"Është feja e parë që predikoi dhe praktikoi demokracinë, sepse në xhami kur dëgjohej thirrja për t'u lutur dhe adhuruesit grumbulloheshin, demokracia e Islamit mishërohej pesë herë në ditë, kur fshatarët dhe mbreti gjunjëzoheshin pranë-pranë dhe proklamonin: "Vetëm Zoti është më i Madh." "Kam qenë e befasuar sa herë e më tepër nga ky bashkim i padukshëm i lslamit që e bën njeriun instinktivisht një vëlla."
(S. Naidu. "ldealet e lslamit").

"...Atje u godita nga zëri më i bukur i njerëzimit: EZANI - thirrja për tek lutjet. Flokët m'u ngrenë përpjetë. Një forcë e plotfuqishme e panjohur më udhëhoqi për tek Mesxhidi (xhamia) e vjetër në Stamboll. Atje, turqit e vjetër me buzëqeshjen e tyre më mësuan. Pranova me lot shehadetin dhe fala namazin (faljen) time të parë. Hodha jashtë doktrinat ideologjike. Për herë të parë në jetën time, mendja më ishte lehtësuar dhe ndjeva kënaqësinë e dashurisë së ALL-LLAHUT në zemrën time. Isha një musliman..."

Islami kurrë nuk ka treguar ndonjë shkallë heqje dorë nga ndjekësit e tij gjatë 14 shekujve të fundit. Kjo është në kundërshtim të thellë me humbjet vuajtëse të Kristianizmit nga shekulli VII në atë të X.e.s., kur shumica e pasuesve të Afrikës së Veriut dhe Azisë së Perëndimit hynë në Islam. Përsëri, në shekullin XX, shumica e kristianëve të Rusisë, Evropës Lindore dhe Kinës e lanë fenë e tyre dhe përqafuan komunizmin.

Atë ditë do të dëshirosh, që të shpëtosh prej vuajtjeve të xhehennemit duke e dhënë tërë pasurinë tënde e edhe botën e tërë, por Allahu nuk do ta pranojë prej teje dhe ty do të thotë:

" Prej teje në dynja kam kërkuar shumë më pak se kjo: Që ibadet të më bësh dhe që në këtë punë të mos më bësh shok, e ti nuk e bëre këtë."