" Synimi ynë është xhihadi, ndërsa rezultati i tij varet nga Allahu i Madhëruar. Nëse fitorja e shpejtë është e mirë për ne, atëherë nuk do të jetë larg. Nëse vazhdimi i luftës është i mirë për ne, atëherë lufta do zgjasë aq sa do Allahu. Ne vetëm e lusim Allahun që të kemi më shumë durim në rrugën e Tij."
Abdallah Shamil Ebu Idris (Shamil Bazajevi)

"...dua të jem i fshehur, mos ta kuptojnë muslimanët se më ka përmend mu Pejgamberi [SalAllahu Alejhi ve Selem], se më ka dashtë mu Umeri, nuk dua të jem me famë, nuk dua të jemë me autoritet, dua ta adhuroj All-llahun Azze we Xhel´, ta adhuroj Atë dhe ti bëjë ibadet derisa te më vie vdekja."

[Nxitja për nderimin e dijetarëve dhe madhërimin e tyre dhe frikësimi nga nënvlerësimi dhe moskujdesi ndaj tyre]

Abdull-llah ibn Busri [radijall-llahu anhu] thotë: kam dëgjuar një hadith qe sa kohë:

"Nëse jë në një grup prej njëzet vetave, më pak a më shumë njerëz, nëse i shfleton fytyrat e tyre dhe nuk gjen njeri ndaj të cilit do të kesh frikërespekti për hirë të All-llahut, dije se shumë është dobësuar puna".
[Hadith hasen; Taberaniu]

Fjala ehl në gjuhën letrare ka kuptimin: familje apo antarë, dhe paraqet besimin apo cilësitë e përbashkëta tënjë individi apo grupi. Fjala el-kitaab në gjuhën letrare ka kuptimin: libër, por në kontekstin fetar kjo fjalë nënkupton librat e Shpalljeve të mëparshme të All-llahut s.v.t. të shpallura profetëve dhe të dërguarve para Muhammedit s.a.v.s., respektivisht Musës a.s. dhe Isës a.s.. Kështu që përkthimi më i afërt do të ishte ´Popujt e Librave´ apo ´Popujt e Shkrimeve´.

" Seid ibnu Amir el Xhumehij është njeri që bleu ahiretin me dunja,
 dhe preferoi All-llahun dhe Pejgamberin e Tij s.a.v.s. mbi çdo kend tjetër"
Historianët

Autori i tregimit

Në Qytetin e Pejgamberit a.s.v.s. jetonte një njëri, që e quanin Ebu Kudame Eshshamijj. Këtij njeriu, All-llahu ia pat dashuruar Xhihadin në rrugën e Tij dhe luftën kundër romakëve.
Një ditë prej ditëve, ishte ulur Ebu Kudame në Xhaminë e Pejgamberit a.s.v.s. dhe bisedonte me shoket e tij. Ata i thanë: Ebu Kadame! Na trego ndonjë ngjarje ndër më të çuditshmet që e ke parë në Xhihad !

Po, do t'ju tregoj-tha Ebu Kudameh.
Isha disa vite në Er-Rakkah (vend në Irak) dhe kërkosha, që të blejë një deve, për t'i bart armët e mia. Një ditë prej ditëve isha ulur diku, kur ja më erdhi një grua dhe më tha: "Të kam dëgjuar, o Ebu Kudameh, duke folur për Xhihadin dhe duke i nxitur njerëzit për të. Ndërsa unë nuk kam mundësi me u përgjigjur për në Xhihad, por mua më janë dhuruar flokë që nuk i'u kan dhuruar asnjë gruaje tjetër. I kam shkurtuar, dhe me to e kam rregulluar një pengojcë (fre kali) dhe e kam zhytur me dhê, që të mos shiqojë askush atë. Kam dëshirë, që ta marrish me vehte, kështuqë kur të arrishë në vendet e jobesimtarëve, e të fillojë lufta, ta përdorish pengojcën (frerin), nëse ke nevojë për të. E nëse nuk ke nevojë, atëherë jepi atë atij që ka nevojë. Merrni flokët e mia që të pluhurosen në rrugën e All-llahut s.v.t..

Përmbajtja

• Hyrja

• Halifeja i parë, Ebu Bekër (632-634)

• Halifeja i dytë, Omer (634-644)

• Halifeja i tretë, Othman (644-656)

• Halifeja i katërt, Ali (656-661)

• Përfundim

nga Sheikh Muhammed el-Abdah, ish shef-editor i revistës Al Bayan (London,UK)*

Në kohën e shekullit të dymbëdhjetë sipas Hixhrit, shek. XVIII sipas llogaritjes gregoriane, injoranca dhe mbrapambeturia filluan ta kaplojnë botën Islame. Drita e besimit shuhej nga zemra e shumë Muslimanëve, Sheriati ishte njollosur dhe deformuar deri në atë shkallë saqë shumë Muslimanë ranë viktimë e llojeve të ndryshme të shirkut dhe politeizmit. Ata i përshkruanin shokë All-llahut s.v.t. dhe rrëshqitnin në Xhahilijet ( gjendje e injorancës fetare) të ngjashëm me vrullin e kohës paraislamike. Shumë Muslimanë besonin në shenjtërinë e personave të ndryshëm, të cilët, sipas tyre, ishin n gjendje të ndërmjetësojnë për ta dhe t´u sjellin atyre dobi, fitore, shëndet etj. Bestytnitë, përrallat dhe inovacionet (bidatet, risitë) ishin në kulminacion. Shumë pasuri dhe mund investohej në ndërrtimin e përmendoreve dhe përkujtimoreve të cilave ata i bënin ibadet (duke i vizituar dhe duke u falur tek to) dhe në pragjet e të cilave ata prenin kurbane. Më tutje, ata glorifikonin dhe u bënin ibadet drujve dhe gurëve të posaçëm. Ata kërkonin bereqet dhe bekim nga këta "zotra" të falsifikuar. Është fakt i njohur se, njerëzit në Bagdad, p.sh., kishin zakon të kërkojnë bereqet nga një top i ndryshkur otoman. Ata i sjellnin fëmijët e tyre te ky top dhe bënin lutje që fëmijët e tyre të kenë aftësi dhe tëjenë të rrjedhshëm në oratori.

Sheikh ‘Ashish transmeton një incident, kur Imami i hadithit, Sheikh Muhammed Nasirudin el – Albani (All-llahu e mëshiroftë) ishte duke shpjeguar shkallët e ndryshme të dijes së hadithit, dhe Sheikh el – Albani shkoi duke thënë:

“ el – Hafidh është ai i cili ka memorizuar njëqind mijë hadithe përgjatë me zinxhirin e tyre të trensmetuesve dhe tekstin (e çdo hadithi)”.