Ibn Katheer ka thënë:
"Shërbtorët dhe fëmijët janë të urdhëruar që të kërkojnë leje për të hyrë në dhomën e prindërve të tyre sepse ka mundësi që në këtë kohë të jetë burri në pozitën e marrdhënjeve intime me gruan e tij apo diq të ngjajshme."
[3/401]

Të qenurit i gjykuar nga armiqtë e Ummetit, nga Kryqalinjtë okupues, siedhe nga miqt e tyre Shiitë Rafidi – dhe ata janë më meritues që të gjykohen në gjyq sesa ai, për shkak të krimeve që ata kanë bërë, të cilat kalojnë çdo imagjinatë. Nuk mund të pritet se njerëz të këtij lloji do të na shfaqnin çfarëdo lloji të pendimit publik (sh.p. të Saddamit) prej të gjitha besimeve dhe qëndrimeve që ka pasur. Në fakt, ne vërenim ndërprerje konstante të transmetimeve të dëgjimit të tij (sh.p. në gjyq), dhe kjo ndodhte secilën herë kur ai do të bënte ndonjë deklaratë e cila shkonte kundër interesave të okupuesve dhe shërbyesve të tyre!

Pas namazit farz (p.sh. pas dhënies së selamit), disa njerëz bëjnë dua, derisa disa tjerë vetëm bëjnë tesbih. Disa njerëz janë të besimit se bërja e duasë pas namazit është bidat (risi). Kjo është duke shkaktuar disa rezervime në shoqëri, posaçërisht tek ata që pasojnë Imam Ebu Hanifen ose Shafiun. A mund të bëjmë dua pas namazit? A mund të bëjmë dua me Imamin së bashku pas namazit?

Nuk është transmetuar prej të Dërguarit të All-llahut (SalAllahu Aljehi ve Selem), apo prej ndonjërit prej sahabeve, sa kemi njohuri ne, se ndonjëri prej tyre të ketë ngritur duart dhe të ketë bërë dua pas një namazi obligativ (farz). Andaj ne e dimë se kjo është bidat (risi), sepse i Dërguari (SalAllahu Alejhi ve Selem) ka thënë: